متــــــــــــــوهم

گر مرا به بردگیه خویش خوانی.. ز خواجگیه کونو مکان خیزم

هر لحظه حرفی در ما زاده می شود

هر لحظه دردی سر بر می دارد

هر لحظه نیازی

از اعماق مجهول روح پنهان و رنجور ما جوش می کند

این ها بر سینه می ریزند و راه فراری نمی یابند

مگر این قفس کوچک استخوانی

گنجایشش چه اندازه است؟

از شهید دکتر علی شریعتی..

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱/۱٩ساعت ٤:۳۸ ‎ق.ظ توسط عــــــــــادل نظرات ()




Design By : Pars Skin